« خطابه برره اي - 1 | صفحه اول | خطابه برره اي -3 »

خطابه برره اي -2

اي مردم فلك زده برره، ما اينيم ديگه، چاره اي نوداريد كه تا چهارسال ديگه ما رو تحمل وكنيد. اي بيچاره ها، اي نادان ها، شما چه ودانيد مصلحت تان چيه. ما تشخيص وداديم شما نوشابه گازدار نوخوريد. اي نفهم ها، اي چيه هي وندازيد بالا روش آروغ وزنيد. اي كوفت وخوريد، اي زهر مار توي حلق گشادتان وريزند كه اين طور مرعوب ده بالايي هستيد.

شماها نوفهميد. شماها نودانيد. اين نوشابه هاي كوفتي اسباب تهاجم فرهنگين. اون شيشه هاي جديدش كه قرتين، مال شبيخون فرهنگين. همين پپسي هاي زهرماري را كوفت وكنيد كه از ما حقوق بشر وخواهيد. شما عقب مونده ها همون حقوق ماهيانه هم از سرتون زيادتره، چه رسد به حقوق بشر. هي نوشابه هاي زرد و مشكي وخوريد براي ما آروغ روشنفكري از خودتان در وكنيد. من در اين دولت آنچنان دوغي به اون شكم كارد خورده شما و بندم كه ديگه يادتون وره نوشابه را با نون ونويسن يا با خودكار بيك.
اي كارمندا، اي بدبختا، اي قند خورا، دندوناتون كرم وزاشته، خودتان نوفهميد. قرار شد وزير كشاورزي (جيگر!) اي عادت زشت قند خوردن را از سرتون ويندازه. ما مهرورزي وكنيم. قراره مديرا هر روز در اداره كارمندا رو جمع وكنن باهاشان مهرورزي در وكنن. اما قند اخه، نوشابه گازدار اخه. هر كي زهرمارش كرد ديگه كارمند ما نيه. لايق خدمت گذاري نيه. بره كشك وسابه.

دنبالك اين مطلب:
http://shirzad.ir/cgi-bin/mtcgi/mt-tb.cgi/69

Comments

خب که چی؟
والله این دولت برره ای از دولت ملات آبادی 8 سال گذشته بهتر است.(به غیر از رییس جمهورش!!)

شيرزاد:
پيشنهاد می کنم هر روز برايش اسفند دود کنيد يک دفعه ديد چشم خورد.

واقعا شما چقدر خوشبین هستید. فکر میکنید چهار سال دیگه اتخاباتی در کار خواهد بود؟ این مردم هنرمند ما که اینقدر به فرهنگ و تمدنش می نازيد احمدی نژاد و جنتی هم براش زیاده. ایا امثال این [...] میتوانستند در سویس یا هر کشور متمدن دیگری این قدر ترکتازی بکنند؟ هنوز هم معتقدند که نتیجه انتخابات از پیش تعین شده بود. هنوز هم فرق بین خاتمی و احمدی نزاد یا با هنر و رضا خاتمی را نمی بینند. وقتی مثل عراق 500 هزار کودک بخاطر تحریم از فقرو کمبود دارو مردند وقتی تمام زیر ساخت های صنعتی با بمباران از بین رفتند ان وقت شاید دو زاریشان بیفته که اقای جنتی و مصباح چه اشی برای ملت غیور وحاضر در صحنه ما پخته اند.

شِرزاد:
منکر اين که بعضی وقتها ممکن است يک جامعه ای دچار توهم شود يا بخشهای مهمی از جامعه سر نخ را گم کنند نيستم، اما برای دستيابی به دمکراسی واقعی بايد افکار عمومی همان جامعه چيزی را بخواهند. بايد برای اين کار هر قدر لازم باشد صبر و تلاش داشت.

khob ast