"بي انصاف پريروز از صبح تا شب به اندازه يك كارگر افغاني از من كار كشيدي، اون هفته به اندازه يك اسب بار گذاشتي رو شونه من از مغازه تا اينجا آوردم، بعدش هم نشستم برات 5 كيلو سبزي را پاك كردم. اصلاً كي مي ره براي شما گوشت مي خره تا ذره آخرش را پاك مي كنه، بسته بندي مي كنه، چرخ مي كنه، ميذاره كنار و ... "
به زعم اين حقير اين بگو مگوها كه معمولاً نزد جوانترهاي فاميل و به خصوص فرزندان زوج سال خورده صورت مي گيرد، دعوا نيست، راستش را بخواهيد نوعي كرشمه براي يكديگر است. به هر حال در هر سني زن و شوهر يك جوري سر به سر هم مي گذارند، اين هم سهم سنوات پيري و بازنشستگي است.
چند روز پيش خانم مسني از فاميل، بعد از كلي غرولند، آخرش خودش دست به كار شده و رفته بود مغازه سبزي فروشي مقداري سبزي خوردن و سبزي آش تهيه كرده بود. سپس در حالي كه آقا طبق معمول استراحت مي كرد، نشسته بود و بنده خدا تا آخرش را پاك كرده بود، لاي روزنامه پيچيده بود، آن را داخلي يك پلاستيك قرار داده بود تا پلاسيده نشود و سپس براي آنكه جاي خنك باشد گذاشته بود پشت در ورودي آپارتمان و در مدخل راه پله مشترك با همسايه پايين كه بعداً سر صبر آن را بشويد و ضدعفوني كند. در اين اثنا آقا كه تازه از خواب ناز بلند شده بود به نيت خير و براي كمك به همسر، كيسه سبزي هاي پاك كرده را به هواي آنكه آشغال است و بايد به پايين برده شود مي برد مي گذارد بيرون در اصلي ساختمان و رفتگر محله هم طبق معمول آن را همراه زباله ها مي برد. خانم زبان بسته كه بعد از مدتها چشم انتظار يك سبزي خوردن تازه بر سر سفره بود وقتي متوجه ماجرا مي شود كه ديگر اثري از سبزي ها بر جاي نمانده بود.
به اين ترتيب يك بار ديگر خانم به همان نتيجه هميشگي رسيد كه "اصلاً تو كار نكني بهتره"!