ببخشید که این کامنت رو اینجا دادم. آخه جای دیگه ای نبود! در ضمن کامنتم طولانی شد ولی تورو خدا بخونیدش!

اخیرا بیانیه پانزدهم آقای موسوی منتشر شده است. این بیانیه ظاهرا برای جذب بسیجیان داده شده ولی به نظرم بیشتر منجر به دفع هواداران فعلی خواهد شد. دو نکته بسیار منفی در این بیانیه وجود دارد که به آن اشاره میکنم.
در جایی از این بیانیه گفته شده:
"بدانیم که بالاتر از سیاهی رنگی نیست. ترساندن آخرین تیر ترکش است. مخالفانتان اشتباه کردند و در مقابل مسالمت و مقاومت شما آن را به کار بردند تا اگرکارگر نشود چاره‌ دیگری نداشته باشند. چاره راستین آنها هم خود شمایید، روزی که از مخالفان خود بپرسید آیا پرچم‌های رنگارنگ شما نیز به معنای اصرار بر اجرای بدون تنازل قانون اساسی است، و اگر آری گفتند آنها را بپذیرید. آن روز وقتی است که همه با هم سبز می‌شویم."
اولا به نظر من بهتر است به جای عبارت اجرای بدون تنازل قانون اساسی از عبارت اجرای اصول مغفول قانون اساسی استفاده شود. تا بعد ها مورد سوء استفاده قرار نگیرد. گذشته از این مطلب اشکال اصلی این قسمت در جای دیگری است. از آن این گونه استنباط میشود که اجرای بدون تنازل قانون اساسی هدف نهایی و غایی جنبش است. هدفی که در زمان فروپاشی دستگاه سرکوب و روزهایی که پیروزی بسیارنزدیک است مردم به آن می اندیشند. هدفی که در زمان ریزش و به مردم پیوستن نیروهای سرکوبگر مبنای پذیرش آنان می شود. تصور ما این بود که اجرای اصول مغفول قانون اساسی یک هدف اولیه و راهی برای کاهش سرکوب است نه هدف نهایی. ظاهرا آقای موسوی چنین تصوری ندارند.
و اما در بخش دیگری آمده است:
"به دو کشور همسایه ما که اینک در اشغال خارجی قرار دارد نگاه کنید. در هر دو آنها نخست مردم ترسانده شدند و ترسیدند. ظاهرا قدرت‌ها با شعار آزادی‌بخشی به این دو کشور قدم گذاشتند، در عین‌حال که وقتی ابوغریب‌ها را به راه می‌انداختند طمع خویش را در چهره‌های وحشت‌زده مردم پنهان نکردند. آنها با صراحتی که بیشتر از آن ممکن نبود به مردم این دو کشور می‌گفتند شما همان‌هایی هستید که از صدام و طالبان وحشت داشتید، پس اینک حق آن است که از سلاح‌های رعب انگیزتر ما بیشتر بترسید."
انصافا بعد از مشخص شدن موضع آقای موسوی درباره ی مسئله ی هسته ای و ماجرای سیزدهم آبان 58 تنها جای دیدگاه ایشان درباره جنگ عراق خالی مانده بود که آن هم درست شد! من نمیدانم با این طرز تفکر اصولا ایشان چه تفاوتی با اصولگرایان و حاکمان فعلی دارند؟
من خودم تا به حال در تمام انتخابات ها به اصلاحاتی ها رای داده ام. در این انتخابات هم با اینکه به کروبی رای دادم بعد از انتخابات به شدت طرفدار موسوی شدم ولی چند وقتی است که دچار نوعی تردید شده ام.

سلام استاد

خیلی خوشحالم و بهتون تبریک میگم.
بر ظلم وجور نخواهد ماند.هرگز هرگز...

درود و سلام بر شما و همه رادمردان تاریخ ایران زمین
زمستان رفت و روسیاهیش برای زغال ماند
ان الله مع صابری
ایران آزاد و سر بلندبه امید

سلام آقای دکتر. تبریک عرض میکنم.

و چكسلواكي اين چنين آزاد شد

http://www.youtube.com/watch?v=DsKd_Y0cnF0

جناب دکتر سلام .خوشحالم که شادی به خانه تان بازگشت. کاش همه زندانیان هرچه زودتر به آغوش خانواده شان بازگردند

شيرزاد:
البته شاد شديم اما نمي توانيم از غم همسايه غافل شويم.

سلام استاد.
آزادی دو سپیدار رشیدتون مبارک.
به امید آزادی هممون.

سلام آقای دکتر.چشمتون روشن...امیدوارم همه ی خانواده ها چشمشون به دیدن عزیزانشون روشن بشه،مخصوصا اقای عطریان فر...

آزادی دو سپیدار رشیدتون مبارک.
به امید آزادی هممون.

دکتر جان سلام
خوشحالی ما از آزادی شیرمردانت قابل وصف نیست.
به یاری خدا خبر آزادی تمام اعضای جبهه مشارکت و زندانیان دیگر را بشنویم

آقای دکتر آزادی عزیزانتان مبارک باد بسیار خوشحالم ازآزادی این دو عزیز با خواندن خبر آزادی مهدی سجده شکر به جا آوردم.خداوند حفظشان کند.حقا که فرزند خلف آبروی خانواده است.

من هم همراه با سطر سطر اين نوشته همراه شما گريستم وچه كنم؟! كه هروز كه نوشته هاي شما ، خانم محتشمي پور وسايرخانوادهاي زندانيان را مي خوانمم جز قطرات اشكي كه از چشمانم جاري ميشود وبر روي صفحه كليد ميريزد كاري نمي توانم بكنم يا غياث المستغيصين به فريادمان برس!!
خدايا توشاهدي كه ماازمرگ واسارت نمي ترسيم واين رادر سالهاي حضور در جنگ وعملياتهاي گوناگون ثابت كرده ايم يا غياث المستغيصين

تيريك مي گويم آقاي دكتر! هم به شما و هم به خانواده محترمتان، به ويژه به همسر بزرگوارتان.

شیرزاد:
از محبت صمیمانه شما و شاهین متشکرم.

سلام
خوشحالم از آزادی سپیداران سبزتان. کاش هیچ تنگنا و حصاری را توان آن نباشد که سپیداری را در پس دیواری و حصاری محصور کند.
اما غمی بر دل من می نشیند از چنین خوشحالی و شادمانی. به جایی می رسانندمان که به خاطر داشتن ابتدای ترین حقوق مان شادمان شویم. شکرگزار باشیم که بسیار خوب است که دیگر در بند نیستیم. بندی عظیم تر از این می توان یافت که تو برای بودنت دست به دامان همه نیروهای طبیعه و ماورا طبیعه شوی.
خوشحال و غمگینم دکتر!
خوشحال و غمگینم.

به امید فردای سبز ایران و آزادی آزادی.

سلام استاد، خیلی‌ خیلی‌ تبریک میگم

Tabrik, arz mikonam. Enshaalaah ke baghie ham har che zudtar aazaad shavand

انشا الله دسته جمعی آزاد شویم

salaaam Dr Shirzad,
vaghean behetun tabrik migam.man bavaram nemishe keh pesar kochikatun einghadar buzurg shudeh keh be khatere aghayedesh zendanam rafte!omidvaram keh har dushun zude zud vaghaye tuye zendan keh baese azare ruhishun mishe faramush konand.va omidvaram keh baghiye zendanihaham azad beshand.
bazam tabrik migam.
Azadeh

زمانی که محمدرضا جلائی پور در زندان بود یکی از هم دوره ای های ایشون در دانشگاه در نامه ای از زندانی شدن یکی از دانشجویان شریف در حوادث بعد از انتخابات صحبت کرده بود و آقای جلائی پور رو اینطور مخاطب که به واسطه داشتن پدر و همسری در بالاترین سطح اجتماعی و سیاسی فریاد اعتراض زندانی شدنش در همه جا به سرعت پخش شد و به سرعت همگان برای آزادیش دست بکار شدند و نتیجه ی این تلاش همگانی نیز شیرین و لذت بخش . اما فردی که از اون نام برده بود ظاهرا از هیچ حمایتی برخوردار نبوده و به همین دلیل سرنوشت نا معلومی دارد.
زمانیکه جلائی پور از زندان آزاد شد و در حال حاضر نیز با شنیدن خبر آزادی فرزندان شما بسیار خوشحال شدم اما این خوشحالی دوامی نیافت به محض اینکه به یاد اون دانشجوی دربند افتادم . فرزندان شما نیز از موهبت پدری چون شما بهره مندند اما هستند دانشجویانی به مانند دانشجوی اشاره شده ، که هیچ پشتوانه ای در اختیار ندارند امیدوارم شما و تمام اصلاح طلبان اونها رو فراموش نکنید و هم چنین از یاد نبرید که این افراد در حمایت از شما الان در زندان هستند. سایه ی حمایتتون رو از اونها دریغ نکنید

شیرزاد:
بر عکس شما برخی از دوستان معتقدند داشتن چنین پدرانی اگر لا اقل موجب تشدید مشکلات بچه ها نشده باشد، کمکی هم به رهایی آنها نکرده است. باور ندارید به سایر کامنتها نگاهی بکنید.

جناب شیرزاد گرامی با درود

از خبر آزادی فرزندانتان امین و مهدی بینهایت خوشحال شدم و بازگشتشان را به آعوش گرم خانواده به شما و همسرگرامیتان تبریک عرض می کنم. باشد که از این روزهای سخت نه شما و نه دیگر هیچ ایرانی آزاده ای نبیند.

زمستان این ... ظلم و جور و ستم... خواهد گذشت و رو سیاهی آن بر این نظام و حامیانش خواهد ماند.

به امید آزادی همه عزیزان در بند

باز هم تبریک

شاد و پایدار باشید

سلام دکتر
روزی که مهدی در بند شد گفتم جرم اول او فامیلی اوست. وقتی که امین هم در بند شد مطمئن شدم که درست فکر کردم. به هر حال از شنیدن خبر آزادی ایشان بسیار خوشحال شدم. سلام من را به آقا مهدی برسانید.

به شما و همسرتان تبریک می گویم و خوشحال که امین و مهدی آزاد شده اند. ولی احسان فلاحتیان امروز اعدام شد. پسر 28 ساله ای که اگر مثلا در آمریکا بدنیا آمده بود احتمالا الان در دانشگاه مشغول تحصیل بود، یا مشغول کار و کسبی. اگر در اروپا بدنیا آمده بود همینطور. چرا راه دور می رویم اگر در همین ایران بدنیا آمده بود ولی نه در کردستان بلکه مثلا در اصفهان یا تهران، می توانست امروز با دوستانش در دانشگاه باشد. پس کی کشتار در کشورمان تمام می شود؟؟؟؟ تا کی باید شاهد قتل جوانان کشورمان باشیم؟ دولت اسرائیل برای اسرائیلی ها ارزشی بیش از فلسطینی ها قائل است. بابت یک گروگان اسرائیلی 10 فلسطینی. حکومت وقت ایران برای ایرانیان چقدر ارزش قائل است؟ چرا انتظار داریم بقیه برای ما ارزشی قائل باشند؟ وقتی متولیان امور خود دست به قتل و غارت می زنند؟ دیروز در اخبار شنیدم که نماینده یک انجمن یهودی قبرستان های یهودیان را کنترل کرده و دیده که دولت این کشور به اندازه کافی به قبرهای گمنام و قبرهایی که خانواده ای و بازمانده ای ندارند که به آنها رسیدگی کند، نرسیده و کلی اعتراض و ... که چرا چنین است و طبق قراردادها و قانون و ... دولت این کشوری که من درش ساکن هستم موظف است به قبرستان یهودیان بیشتر رسیدگی کند. می بینید برای قبر مردگانشان اهمیت بیشتری قائل هستند تا آنچه که متولیان امور در ایران برای جوانانمان.

پایدار باشید و مستدام....به خوشحالی تان من هم خوشحال شدم.به امدی خوشحالی همه ی خانواده هایی که در بند عزیزی دارند....و به امید ایرانی سبز و آزاد....

Ma ham khoshhal hastim az azadi anha/ baray khandam mataleb shoma az moshgel vojod darad, mataleb az samt rast safheh kamel peida nist/
Mehrdad

آقای شیرزاد، حتما باید برای امین و مهدی خوشحال بود، اما هیهات که هزاران سپیدارِ دیگر در این ۳۱ سال برنگشتند و امروز در خاوران های ایرانند.

هزاران خانواده ا‌ی که رنجها کشیدند و و هرروز و هنوز منتظر پیدا کردن کوچکترین خبری از محل دفن عزیزانشان هستند.

سلام
اين روزها با همه ي تلخياش در عوض يه جورايي يه حس قشنگ رو تقويت كرده، اين كه هم وطنامون واقعاً برامون يكي از اعضاي خانوادمون به شمار مي يان!! با شادي هاشون خوشحال مي شيم و با غم هاشون اشك مي ريزيم.
به اميد آزادي تمام كساني كه بي گناه و به جرم شجاعت و جمهوري خواهي در بندند.
پايدار باشيد دكتر عزيز

سلام آقای دکتر
چشم و دلتون روشن
ان شالله چراغ زندگیتون همواره روشن و دلتون همیشه شاد باشه. به امید آزادی دوستان سبز در بند

ای شادی ِ آزادی !
روزی که تو بازآیی
با این دل ِ غم پرورد
من با تو چه خواهم کرد ؟
غم هامان سنگین است
دل هامان خونین است
از سر تا پامان خون می بارد
ما سر تا پا زخمی
ما سر تا پا خونین
ما سر تا پا دردیم
ما این دل ِ عاشق رادر راه ِ تو آماج ِ بلا کردیم
می گفتم:روزی که تو بازآیی
من قلب ِ جوانم راچون پرچم ِ پیروزی بر خواهم داشت
وین بیرق ِ خونین را بر بام ِ بلند ِ توخواهم افراشتمی
گفتم :روزی که تو باز آیی
این خون ِ شکوفان راچون دسته گل ِ سرخی در پای تو خواهم ریخت وین حلقه ی بازو رادر گردن ِ مغرورت خواهم آویخت
ای آزادی !
بنگر ! آزادی !
این فرش که در پای تو گسترده ست از خون است
این حلقه ی گل خون است
گل خون است ...ای آزادی !
از ره ِ خون می آیی
اما می آیی و من در دل می لرزم :
این چیست که در دست ِ تو پنهان است ؟
این چیست که در پای تو پیچیده ست ؟
ای آزادی ! آیا با زنجیرمی آیی ؟ ...
و متن کامل شعر هوشنگ ابتهاج:

ای شادی!
آزادی!
ای شادی آزادی!
روزی که تو باز آیی،
با این دل غم پرورد
من با تو چه خواهم کرد؟

غم‌هامان سنگین است.
دل‌هامان خونین است.
از سرتا پا مان خون می‌بارد.
ما سر تا پا زخمی،
ما سر تا پا خونین،
ما سر تا پا دردیم.
ما این دل عاشق را
در راه تو آماج بلا کردیم.

وقتی که زبان از لب می‌ترسید،
وقتی که قلم از کاغذ شک داشت،
حتی، حتی حافظه ازوحشت در خواب سخن گفتن، می‌آشفت،
ما نام تو را در دل
چون نقشی بر یاقوت،
می‌کندیم.

وقتی که در آن کوچه‌ی تاریکی
شب از پی شب می‌رفت،
و هول، سکوت‌اش را
بر پنجره‌ی بسته فرو می‌ریخت،
ما بانگ تو را، با فوران خون،
چون سنگی در مرداب،
بر بام و در افکندیم.

وقتی که فریب دیو،
در رخت سلیمانی،
انگشتر را یک‌جا با انگشتان می‌برد،
ما رمز تو را، چون اسم اعظم،
در قول و غزل قافیه می‌بستیم.

از می، از گل، از صبح،
از آینه، از پرواز،
از سیمرغ،از خورشید،
می‌گفتیم.

از روشنی، از خوبی،
از دانایی، از عشق،
از ایمان، از امید،
می‌گفتیم.

آن مرغ که در ابر سفر می‌کرد،
آن بذر که در خاک چمن می‌شد،
آن نور که در آینه می‌رقصید،
در خلوت دل، با ما نجوا داشت.
با هر نفسی مژده‌ی دیدار تو می‌آورد.

در مدرسه، در بازار،
در مسجد، در میدان،
در زندان، در زنجیر،
ما نام تو را زمزمه می‌کردیم:
آزادی!
آزادی!
آزادی!

آن شب‌ها، آن شب‌ها، آن شب‌ها،
آن شب‌های ظلمت وحشت‌زا،
آن شب‌های کابوس،
آن شب‌های بیداد،
آن شب‌های ایمان،
آن شب‌های فریاد،
آن شب‌های طاقت و بیداری،
در کوچه تو را جستیم.
بر بام تو را خواندیم:
آزادی!
آزادی!
آزادی!

می‌گفتم:
روزی که تو باز آیی،
من قلب جوانم را
چون پرچم پیروزی
برخواهم داشت.
وین بیرق خونین را
بر بام بلند تو
خواهم افراشت.

می‌گفتم:
روزی که تو باز آیی،
این خون شکوفان را
چون دسته گل سرخی
در پای تو خواهم ریخت.
وین حلقه‌ی بازو را
در گردن مغرورت
خواهم آویخت.

ای آزادی!
بنگر!
آزادی!
این فرش که در پای تو گسترده‌ست،
از خون است.
این حلقه‌ی گل خون است
گل خون است ...

ای آزادی!
از ره خون می‌آیی،
اما
می‌آیی و من در دل می‌لرزم:
این چیست که در دست تو پنهان است؟
این چیست که در پای تو پیچیده‌ست؟
ای آزادی!
آیا
با زنجیر
می‌آیی؟...

سلام استاد،

از شنیدن خبر آزاد شدن مهدی و امین خیلی خوشحال شدم. سلام مرا به هر دو به خصوص مهدی برسانید.

خوب آقای دکتر بالاخره گشایشی حاصل شد. خدا رو شکر. انشالله بقیه افراد زندانی هم به زودی آزاد بشوند.

تبریک میگم. امیدوارم همیشه شاد باشید.

chesheme shoma roshan ostade aziz, hamishe kanune khanevadatun garm bashe va saye shoma bar sare khanevade.

شیرزاد که واقعا شیرزادی
مبارکت باد این آزادی و نصیب شود بر سایر اسیران آزادی و تنفس در فضای مهر و زیبایی. فرزندانتان را ببوسید و از جانب من به همه خانواده تبریک بگوئید.

شیرزاد:
درود بر داور عزیز . جای شما در ایران عزیز خالی است. البته نه برای دردسر ها بلکه برای استفاده از قلم شیرین تو و ایضاً تحلیل های قشنگ.

تبریک میگویم آقای دکتر

besiyar ziba bood az khoda baryatan arezoyeh movafaghyat mikonam be omid birozi sabz az london yak irani

پاینده باشید استاد

آزادي سپيدارانت مبارك

آقای شیرزاد-سلام
آزادی فرزندانتان را به شما و خانواده شما تبریک عرض می کنم و امیدوارم همگی شما همیشه سالم، شاد و سربلند باشید.
موضوع قابل توجه در ماههای اخیر در رابطه با زندانیان سیاسی، باز و بسته شدن مداوم دربهای زندان و آزادی و دستگیری مبارزان است که به نظر من یکی از اهداف آقایان با این حیله اینست که می خواهند ترکیب جمع "خانوادههای زندانیان سیاسی" را دچار تغییر و تحول مداوم و تابع آن امکان عملکرد منسجم و پیگیر را از آنان سلب کنند. به همین دلیل باید حتی در صورت آزادی بدون قید و شرط اعضای خانواده ها دیگرانی را که هنوز عزیزانشان در بند هستند را نه تنها فراموش نکرده بلکه علیرغم مشکلات روزمره زندگی در تک تک اعتراضات و تحصن ها و یا میتنگ هایشان آنها را همراهی کنیم تا این نقشه آقایان نقش بر آب شده و خانواده ها نیز احساس تنهایی نکنند. این شرایط طولانی نخواهد بود و زمان زیادی نمی توانند اینطور با ملت رفتار کنند. من خود زندانی سیاسی از سال62 به بعد می باشم و بعد از آزادی هم شغل تقریبا تمام وقت خانواده زندانی سیاسی بودن را تجربه کرده ام تا اینکه بالاخره با کشتار زندانیان در سال 67 خانواده ما هم راه خود را از اوین و گوهر دشت به خاوران کج نموده و برای همیشه خانواده زندانی سیاسی ماند. اما همه ظلم های این آقایان باعث سستی اعتقاد من (و نه متاسفانه همه افراد خانواده من) به اهداف اصلی انقلاب نشده است. اهدافی که در این ایام دوباره بصورت حنبش سبز متبلور شده است و مردم ما بخصوص نسل جوان در راه رسیدن به آن مبارزه بی امان خود را ادامه می دهند.
من فکر می کنم باید خودمان را علیرغم آزادی یا (در موارد گذشته) کشتار عزیزانمان همیشه خانواده زندانی سیاسی بدانیم و آنها را در هر جایی از این کره خاکی که هستیم تنها نگذاریم. به امید روزی که در کشورمان ابراز هرگونه عقیده ای آزاد باشد.