در روزنامه مورخ چهارشنبه 19/10/86 مطلبي در صفحه اول درج کرده بوديد که ضمن آن شرح مبسوطي از تهاجم تبليغاتي برخي از چهره هاي جريان موسوم به اصولگرا به اصلاح طلبان نقل شده بود، در ذيل اين مطلب فرازي نيز به نقل از عليرضا زاکاني نماينده مجلس هفتم در تعرض به نمايندگان مجلس ششم آورده بوديد که در بخشي از آن نامبرده با ذکر نام اينجانب و يادآوري نطقي که در آن مجلس داشتم بناي جفاکاري نسبت به پيشينيان خود گذاشته بود. از آنجا که ضمن نقل سخنان ايشان دقت کافي ژورناليستي به عمل نيامده بود و مرز نقل قول با نظر روزنامه در جمله يي درهم آميخته شده بود خواهشمند است بنا به تعهد حرفه يي توضيحات اينجانب را در اين مورد درج فرماييد. ضمناً حتي اگر مطلب ياد شده دقيقاً هم به شکل نقل قول منتقل شده بود باز هم به دليل تهمت ها و نسبت هايي که به بنده نسبت داده شده حق پاسخگويي براي من وجود داشت.

مدتي است نطق پيش از دستور بنده در جلسه علني مورخ 3/9/1382 مجلس شوراي اسلامي دستاويز برخي حملات روزنامه هاي خاص و برخي چهره هاي جريان اصولگرا عليه شخص من به طور خاص و مجلس ششم به طور عام قرار گرفته است. از اتفاق، اوجگيري اين تهاجم مقارن بود با زماني که پرونده شکايت مدعي العموم عليه من در مورد همان نطق در نوبت رسيدگي قرار گرفته بود. خوشبختانه آن پرونده به دليل فقدان ادله کافي و ابهام در مصاديق و مستندات به دادسراي تهران عودت داده شد. شواهد نشان مي دهد که آن تهاجم تبليغاتي فاقد عناصر استدلالي کافي و ناتوان از تاثيرگذاري بر روند پرونده بوده است، اما ظاهراً کساني درصددند با تکرار ادعاي واهي خويش چهره يي حق به جانب گيرند و داوري خويش را عين حقيقت بپندارند.متاسفانه گذشت بيش از چهار سال از آن رويداد جز نقشي مبهم از فضاي آن جلسه و فضاسازي هاي مکرر رسانه ملي در آن زمان در خاطره ها برجاي نگذاشته است. نه در آن زمان و نه در هيچ زمان ديگري بعد از آن متن کامل نطق من در هيچ رسانه يي منتشر نشده است.

گمان من اين است که بهترين پاسخ به ادعاهاي برخي عناصر خاص که در تمام سال هاي گذشته کاري جز پرونده سازي عليه ديگران نداشته اند، انتشار مجدد متن کامل نطق حقير و داوري افکار عمومي است. اگر امروز يک بار ديگر به فرازهاي آن نطق به ويژه در ارتباط با مساله هسته يي ايران، با دقت نگريسته شود و با حقايقي که براي جامعه آشکارتر شده است تطبيق داده شود خواهيم ديد که هيچ مطلب عجيبي در آن بيان نشده است. آنچه به آن گفتار ماهيتي خاص بخشيد اين بود که فضاي بهت و ابهام آن زمان را شکست و قبل از ديگران، جامعه را نسبت به بحران عميقي که در پيش رو بود هشدار داد. اين هشدار البته به کام برخي تلخ آمد و نخواستند بپذيرند که چنانچه نمايندگان کاملاً از متن راي مردم برخاسته باشند مي توانند در جايگاه چشمان تيزبين ملت، مردم را پيشاپيش از خطراتي که در کمين است آگاه کنند. به همين سبب طبق معمول بحران سازي هاي آن زمان جريان تبليغاتي گسترده يي را بر ضد اينجانب و مجلس ششم به راه انداختند. شيوه رايج آن بحران سازي ها و جريان هاي خاص آن بود که تا جايي که ممکن است فضايي مشوش و خاک آلود بسازند تا کسي به دنبال اصل مساله نگردد و حواشي تبديل به موضوع اصلي شود. چنين به نظر مي رسد که امثال آقاي زاکاني که در تريبون هاي يکسويه به تخطئه ديگران مي پردازند هرگز به جز گرد و خاک هايي که خود و ياران شان برپا ساخته اند چيز ديگري را نديده اند. هنوز که هنوز است شاه بيت استدلال آقايان نقل مضموني گذرا از رئيس مجلس وقت بدون توجه به ساير گفتارها و رخدادهاي آن جلسه است.

اکنون بعد از چهار سال که به طور طبيعي برخي از گرد و خاک ها خوابيده است از آقاي زاکاني درخواست مي کنم که اگر واقعاً به دنبال کشف حقيقت و شناساندن مواضع خود هستند، خاک نکنند. ديگر زمان گرد و خاک به راه انداختن گذشته است. اکنون اين شما هستيد که بايد جوابگوي مردم باشيد که بعد از چهار سال عمر مجلس هفتم چه گلي بر سر مردم زديد. مشوش کردن فضا ضد کساني که اهرمي قوي براي پاسخگويي به ادعاهاي يکسويه شما ندارند، شما را از وظيفه پاسخگويي به افکار عمومي مبرا نمي کند. امروز اين شما هستيد که بايد پاسخ ملموسي براي مردم داشته باشيد که در نتيجه سياست ها و موضع گيري هاي شما کدام دستاورد روشني براي آنها حاصل شده است. البته بنده و دوستانم نيز آمادگي کامل براي پاسخگويي به افکار عمومي مردم در مورد عملکردمان داريم. من شخصاً بسيار مشتاقم بدانم که بعد از انگ زدن ها، نسبت وابستگي دادن ها، دلايل احساسي و شعاري ارائه کردن ها و بيان هايي که جز فضاسازي تبليغاتي نامي بر آنها نمي شود گذاشت، آقاي زاکاني و دوستان شان چه کفر ابليسي در عرايض من يافته اند؟ کجاي سخنان من خلاف واقعيت هاي تلخي است که در اين چهار سال شاهد بوده ايم؟ من به کرات اعلام آمادگي کرده ام تا در فضايي باز و آزاد به بحث درباره مسائل هسته يي کشور و نقد برنامه هايي که در جريان بوده است بپردازم و حتي در اين مورد بالاترين مسوولان اجرايي را نيز به مناظره دعوت کرده ام. اکنون نيز چنانچه آقاي زاکاني بر سر حرف خويش هستند از گفت وگوي علني با ايشان استقبال مي کنم. فقط جناب ايشان بايد به ياد داشته باشند که در يک گفت وگوي استدلالي قبل از آنکه سيلاب تهمت ها و نسبت هاي ناروا را به ديگري روانه سازند ناچارند بگويند که حرف طرف چه بوده است و البته اين امر نيازمند آن است که لااقل يک بار گفته هاي وي را مرور کنند. شايد وقت شريف ايشان در اين بحبوحه تبليغات چنين اجازه يي را ندهد ولي در هر حال بنده حاضر به بحث آزاد هستم.