جناب شيرزاد. يك انتقاد اساسي به نوشته ي شما دارم. شبيه انتقاد 11 فوريه اي است كه يكي از بازديد كنندگان نوشته. از شما به عنوان يك فيزيك پيشه انتظار دارم حرف دقيق بزنيد اما اين نوشته ي شما تماما كلي گويي است. "موضوع هسته يي، يک پرونده کاملاً سياسي و ديپلماتيک است که تنها با درايت سياسي تمام نخبگان کشور و با بهره گيري از تمام پتانسيلي که در خرد جمعي آنها نهفته است قابل حل است." چگونه بايد از اين پتانسيل استفاده شود؟ (كاري ندارم كه اين پتانسيل چيست، آيا وجود دارد يا نه؟) در جاهاي ديگر به گونه اي برخورد مي كنيد كه گويي حكومت دغدغه اي جز منافع مردم ندارد و فقط در اين مورد "ناتوان" است. در مورد "مشكل" پرونده ي هسته اي هم به گونه اي صحبت مي كنيد كه گويي اين مساله به راستي يك "مشكل" واقعي است و همگان در پي راه حلي براي آن هستند. طرف دار تئوري توطئه نيستم، ولي آيا واقعا تلاش براي رسيدن به يك انرژي يا حتي سلاح خاص اين قدر مبهم است كه دنيا آن را براي امنيت خود خطرناك تلقي كند؟ اينكه اين همه حرف و حديث و برخورد وجود دارد آيا چيزي بيش از تلاش براي حفظ منافع حكومتهاست؟ (هم حكومت خودمان و هم حكومت هاي خارجي) حالا در اين بين چرا بايد اين قدر حرص بخوريم كه "دولت دارد فرصتها را براي حل اين مشكل از دست مي دهد"؟ دولت نمي تواند خيلي حساب قاطعي روي پشتيباني و تظاهرات مردم بكند چرا كه هر گونه تكيه كردن به نيروي مردم نيازمند جلب نظر آنهاست و اين يعني مطرح شدن هزاران مشكل از قبيل فقر و خفقان داخلي، چيزي كه بيش از هر چيز به مشكلات رژيم دامن مي زند. نمي توان وانمود كرد كه دولت ما از پشتيباني جدي مردمي برخوردار است و فقط غصه خورد كه چرا دولت "بلد نيست" از اين پشتيباني جدي مردمي به درستي استفاده كند.

من نمیدانم چرا شما فقط انتقاد میکنید؟ انتقاد مشکلی نداره ولی باید سودمند باشه. دنبال سوراخ های مملکت میگردید . مگه خاتمی ، هاشمی دولتشان سوراخ نداشت. به جای اینکه بیاید یک انتقاد درست و حسابی کنید ؛ کلمات دایره ی لغاتتان را میریزید کنار هم و جمله میسازید . حال خودتان هم نمیدانید چه کاربردی دارد. پیشنهاد میکنم کتاب زبان فارسی سوم دبیرستان را بخرید و فصل اولش را مطالعه کنید . کم لطفی نکنید . ببینید در این کتاب که به زیر دیپلم یاد میدهند نوشته که کلمات و جملات ما باید قواعد واجی ، هم نشینی ، نحوی ، معنایی و کاربردی داشته باشد . یحتمل شما با این دو قاعد هی آخر آشنا نیستید . این را بدانید جواب های ، هوی است .

شيرزاد:
فرمايش ديگري نيست؟

کدام حضور صادقانه آقای دکتر؟ کسی که بخاطر اینکه برای موقعیت کاری اش مشکل ایجاد نشود با زن و بچه اش در سرما و برف می آید راهپیمایی صادق است؟

شيرزاد:
من با بزرگنمايي ابعاد اين رويداد مخالفم‏ اما نمي توان واقعيتها را كتمان كرد.

آقای دکتر شیرزاد

با توجه به اهمییت موضوع و ‍پیچدگی و موازی بودن نهادهای تصمیم گیرنده در کشور تصمیم نهایی در مورد سیاستهای هسته ای کشور توسط چه شخصی یا چه نهادی باید اتخاذ شود. نقش و سهم رهبری مجمع تشخیص مصلحت دولت و مجلس در تعین سیاستهای کلی نظام در این ارتباط چفدر و چگونه است.

سلام آقاي شيرزاد
در عرصه روابط بين الملل يك اصطلاحي در برخي موارد به كار برده مي شودوآن خويشتنداري است به گمانم بعد از يك حمله محدود از سوي دشمن كليه كشورهاي منطقه وجهان مارا دعوت به خويشتنداري كنندو ميدانيد كه ما ملتي با قرهنگ واصيل هستيم وحتما حرف آنهارا زمين نمي اندازيم ولي مطمئن باشيد بعدش ما ميدانيم و وطنفروشان بيدين!

یک جایی خوندم حکومت ما استاد است در از دست دادن منافع دراز مدت و فرصت سوزی به دست اوردن منافع کوتاه مدت و همینا که خودتون بهتر از من میدونید ....

سلام آقاي شيرزاد
آيا واقعا به نظر شما سيل جمعيت حاضر در راهپيمايي قابل
اتكابراي مذاكره يا موضع گيري
هست ؟به اقتضاي سن عرض ميكنم
جمعيت زيادي چهارم آبان 55 در خيابان ها جاويد شاه ميگفتند وبه فاصله كمتر از يكهفته باز در نهم آبان به خيابان ها ميريختندو همان بساط بود.ويكي از اشتباهات شاه در همين بود كه فكر ميكرد اين جاويد شاه ها از اعماق وجود احاد آن جمعيت بيرون مي آيد
به اعتقاد حقير به دلايل تاريخي
و شايد هم خلقي رابطه ملت باحكومت در ايران صادقانه وقابل پيش بيني نيست حكومت ها در ايران تا زماني كه قوي بوده اند مردم هواداريشان را كرده اند و با كوچكترين ضعف و فتوري همان هواداران بر سرشان ريخته و بر بادشان سپرده اند
به اميد آنكه تصميم درست مسئولين موجب تقويت نظام جمهوري اسلامي شود

شيرزاد:
به هر حال عرض بنده اين است که اگر همان راهپيمايی درست شناخته و ارزيابی شود می تواند مورد بهره برداری قرار گيرد، اما نبايد انتظار يک معجزه سياسی از آن داشت.

نه شما يافت كرده ايد نه ديگران اين هنر را خاهند يافت